De kunst van het loslaten Drs. W. Rietkerk

'Loslaten betekent in de bergrede: dat je alles in handen van God legt'

Het ongewone probleem van 'te goed zijn' voor anderen. Ongewoon, omdat het omgekeerde, egoïsme, waarschijnlijk vaker voorkomt. In deze opmerkelijke column maakt Wim Rietkerk duidelijk dat de kunst van loslaten ook betekent dat het soms beter werkt wanneer je mensen de ruimte geeft. Ook maakt hij duidelijk dat wanneer je moeite hebt met het loslaten, dit iets over jezelf zegt. Een verrassende  invalshoek over het thema 'loslaten'.

Vóór de dag begint, komen bij ons vaak allerlei dingen boven die we in de drukte van de dag weer verdringen. Een voorbeeld hiervan is het probleem van het te goed willen zijn. Te liefdevol, te aardig, te zorgend, te veel gevend. U zult zeggen: dat probleem kom je niet vaak tegen. En toegegeven, bij de meeste mensen is het probleem omgekeerd. Daarom noem ik het ook een ongewoon probleem. Maar toch komt het heel vaak voor. Zo ken ik een mevrouw die voor haar bejaarde vader zorgde en die mij zei: "Ik doe alles voor hem. Ik maak z'n huisje schoon, ik doe z'n was, ik praat met hem, ik kook voor hem, maar ik zou zo graag eens wat dieper contact met hem willen hebben". En een andere vrouw zei tegen mij over het contact met haar zoon: "Hij woont nu wel zelfstandig en ik schrijf hem brieven en ik stuur hem geld en ik bel hem op. Maar wat zou ik graag eens echt met hem willen praten. Het blijft eenrichtingverkeer". Je legt er nog een schepje bovenop, je geeft meer dan nodig is, je bent eigenlijk meer dan goed voor die ander, maar wat is de respons? Het lijkt alsof dit alles de ander tenslotte alleen maar irriteert. Wat is hier aan de hand?

Te goed
Ik noem dat het ongewone probleem van het te goed zijn. Het wordt soms ondersteund door bijbelverzen. Staat er niet in de bergrede dat we de ander desnoods onze mantel moeten geven? "Vraagt iemand iets van u, geef het hem. Neemt iemand het uwe, vraag het niet terug". Of Lucas 6: "Slaat hij u op de rechterwang, keer hem de ander toe".
Als u zich in die houding herkent, dan zou ik u willen vragen om nu de bergrede eens in de beschrijving van Lucas te lezen. In hoofdstuk 6:37 zegt Jezus: "Laat los en u zult losgelaten worden& " Dat woord legt in alle scherpte bloot waar het probleem zit bij die mensen die te goed, te liefdevol, te zorgend, te veel gevend zijn. Het addertje onder het gras bij deze mensen is dat ze een  diep verlangen hebben om de ander vast te houden. Vast te houden uit& angst.
Maria van Magdala had dat ook, toen ze op de opstandingsmorgen Jezus wel voor altijd wilde vasthouden. Jezus leert zulke mensen in de bergrede dat ze moeten leren loslaten. Hij zegt: "Laat los en u zult ook zelf losgelaten worden". Dat is een kunst. De kunst van het loslaten.

Angst
Het helpt als je beseft dat achter uw gedrag om vast te willen houden, ten diepste angst schuilgaat. De angst de ander te verliezen als je hem laat gaan. Maar heus, die angst is misplaatst. Je zult eens zien hoe de ander opleeft als je hem echt laat gaan en daarmee in feite zegt: je mag er voor mij zijn zoals je bent.
Bovendien is loslaten in de bergrede altijd: aan God overlaten. Eigenlijk kunnen we dat alleen als we de ander innerlijk toevertrouwen aan God. Zoals bijvoorbeeld Jezus dat deed bij Maria van Magdala. Hij zei: "Houd me niet vast, want ik ga naar Mijn Vader en Uw Vader& " Voelt u hem? Wie zo loslaat, zegt Jezus tenslotte, wordt ook zelf losgelaten. Ik lees dat als: wordt ook zelf vrij. Zo iemand leert dan ook zelf wie hij of zij is en vindt rust in het besef er te mogen zijn. Dat we er mogen zijn in Christus en door God aanvaardt.

Bijbelleessuggesties:
Lucas 6:37 en Spreuken 11:24

Om over na te denken / gespreksvragen:
1. Ervaart u het kunnen loslaten als een probleem? In welke situatie(s) en waarom?
2. 'Aan God overlaten' lijkt vaak zo gemakkelijk gezegd. En als iets wat wij aan God hebben overgelaten (in onze beleving) fout lijkt te lopen, wat kan er dan aan de hand zijn?

Groei 1999-3

Auteur : Drs. Wim Rietkerk

Drs. Wim Rietkerk (1941) is getrouwd, vader van drie volwassen kinderen en opa van zes kleinkinderen. Sinds 1979 woont hij in Utrecht in een huis van L'abri. Dit is een jongeren woon-, studie- en leefgemeenschap. Het L’abriwerk werd in 1955 door dr. Francis Schaeffer opgerichte en het gaat daarbij om toerusting op het gebied van fundamentele levensvragen.
Wim Rietkerk is raadslid van de ChristenUnie in Utrecht en daarnaast is zijn voornaamste taak het leidinggeven aan het werk van L'abri in Nederland en daarbuiten. Er zijn L'abri-centra in 8 landen.(zie www.labri.com ) Verder is hij internationaal bestuurslid van het European Leadership Forum, dat jaarlijks een internationale conferentie belegt in Sopron in Hongarije. Hier proberen zij om met name Oost Europeanen om te scholen tot christen democraten. Er zijn enkele boeken verschenen van zijn hand onder de titel: Ik wou dat ik kon geloven (Kok – Kampen), In dubio (Novapres – Apeldoorn)  De kunst van het loslaten' (Kok – Kampen) en Die ver is, is nabij (Kok – Kampen).

Het ongewone probleem van het te goed zijn...

De informatie op deze pagina is afkomstig uit het tijdschrift "Groei".
U kunt deze informatie online vinden op http://www.groei.org
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
Stichting Proclama
Postbus 271
3940 AG Doorn
Telefoon 0343 - 449 419
Fax 0343 - 449 418
Email : redactie@groei.org

Bezoekadres: "Het Berghuys"
Bergweg 1
3941 RA Doorn
(alleen na afspraak)