Gods nabijheid (her)ontdekken Marleen Ramaker

Eén van Jezus’ laatste woorden waren: “Ik ben met u, al de dagen tot aan de voleinding van de wereld.” Deze woorden belijden we vaak als het goed gaat, maar als het er in ons leven om spant, lijkt Hij vaak op een afstand.

Hoe kunnen we dan toch zijn nabijheid zoeken en ervaren? Hoe kunnen we dan bewust leren stilstaan bij de kleine, vaak verborgen momenten waarin zijn nabijheid wil troosten en bemoedigen?

Wellicht helpen een paar voorbeelden:
• We maken een verkeerde beslissing – ook al hebben we om wijsheid gebeden – en ervaren daarvan dreigende. negatieve consequenties. We dreigen vast te komen zitten in een onoverzichtelijke situatie. Toch komt er geleidelijk aan weer een opening en ervaren we dat de verborgen les erin wijst op nieuwe mogelijkheden en inzichten. Kunnen en willen we hierin dan Gods zorg zien en staan we open voor zijn leiding?
• We voelen ons wat alleen staan in een bepaalde taak. Het gevoel te willen afhaken en opgeven dringt zich wellicht aan ons op. Maar dan komen we in contact met mensen, met hun ideeën, beleving, ervaring en adviezen. Met hun luisterende oor en bemoedigende reacties. Kunnen we dan in zo’n ‘verborgen’, indirecte situatie Gods hand en zorg zien?
• Wanneer we door een ongeval of ziekte opeens ‘stilgezet’ worden en een periode moeten herstellen of revalideren, kan dit haaks staan op onze plannen, verlangens en verantwoordelijkheden. Toch kunnen we later – terugziend op zo’n periode – tot de ontdekking komen dat de gedwongen herstelperiode veel heeft betekend. Het kan een tijd van herijking en bezinning zijn geweest waarbij we tot nieuwe prioriteitstelling, keuzes en waarden kwamen. Kunnen we daarin Gods beschermende en richtinggevende nabijheid zien?

Gods trouw
Wanneer we oog willen hebben voor de kleine tekenen van Gods nabijheid, voor bemoediging en zijn trouw in allerlei situaties, worden we ook bepaald bij de waarde en betekenis die wij voor anderen kunnen hebben, vooral in het ‘gewone’ en in de kleine details zoals meeleven, openheid, respect en betrokkenheid. De vraag is dan ook: hoe kunnen we meer alert zijn op de nabijheid van God? En willen wij – namens hem – nabijheid communiceren in het contact met anderen, vooral als het leven tegenzit en mensen met vragen en beperkingen worstelen?

Jezus: God en mens
Omdat Jezus één van ons werd, kan Hij ons in vragen en moeiten tegemoet komen. Tegelijkertijd is Hij God en wil Hij ons helpen om op hem en onze hemelse Vader gericht te blijven. Vooral wanneer omstandigheden ons verwarren. Paulus zegt in Colossenzen 3 dat we hem moeten bedenken en de overwinningspositie van hem. En in Hebreeën 12:1-3 worden we ook opgeroepen om op hem gericht te blijven omdat Hij de Leidsman én Voleinder van het geloof is. Ook blijkt uit deze gedeelten dat Jezus het recht heeft om ons op te roepen tot volharding en vertrouwen omdat Hij gericht bleef op zijn Vader en zijn opdracht, dwars door de aanvechting van doodsangst en het kruis heen.

Leren van Jezus’ afhankelijkheid
In Jesaja 50:4 en 5 lezen we een profetie over Jezus, waarbij zijn meest kenmerkende levenshouding benadrukt wordt: een volledig afgestemd willen zijn op Gods hart en wil, ongeacht de geschonden, onvolmaakte werkelijkheid van onze wereld. “De Here HERE heeft mij als een leerling leren spreken om met het woord de moede te kunnen ondersteunen. Hij wekt elke morgen, Hij wekt mij het oor, opdat ik hore zoals leerlingen doen. De HERE HERE heeft mij het oor geopend en ik ben niet teruggedeinsd…”

Jezus wilde luisteren naar zijn Vader en wilde daarin door God zelf opgeroepen worden. Alleen zó kon Hij ‘de moede ondersteunen’.  Alleen zó kon Hij een Verlosser en Heiland worden. Hij was in alles één met de Vader en was bereid de pijn en moeite van zijn opdracht te aanvaarden omdat Hij wist dat God hem nabij zou zijn.
“Maar de Here HERE helpt mij, daarom werd ik niet te schande…” (vers 7)
“Hij is nabij, die mij recht verschaft…” (vers 8)
“Zie de Here HERE helpt mij, wie zal mij dan schuldig verklaren…” (vers 9)

Nooit opgeven
Om die reden worden we opgeroepen naar Jezus en zijn Woord te luisteren zoals dat in Jesaja 50:10 tot ons komt: “Wanneer hij (degene die God erkent) in diepe duisternis wandelt, van licht beroofd, vertrouwe hij op de naam des HEREN en steune op zijn God.”
Dat is beter dan ons vertrouwen te gaan stellen op ‘de vlam van eigen vuur’ (vers 11), waardoor God zich niet kan openbaren. Hij wil nabij zijn maar we schermen ons door zelfredzaamheid af voor zijn ingrijpende en troostende nabijheid.

Jezus zegt meermalen in de evangeliën, maar ook in het bijbelboek Openbaring: “Wie oren heeft die hore wat de Geest zegt…” Gods Geest wil onze oren en ogen openen voor zijn nabijheid, licht en leiding. Maar in hoeverre willen we luisteren en ontvangen en – zoals Jezus het noemt – van hem ogenzalf kopen zodat we zien (Openbaring 3:18).
In hetzelfde bijbelgedeelte nodigt Jezus ons uit om hem onvoorwaardelijk in ons leven toe te laten en het gesprek met hem aan te gaan, steeds weer, met alles wat ons bezighoudt. Hij verlangt naar een ontmoeting van hart tot hart. Zo nabij is Hij.
“Zie, Ik sta aan de deur en Ik klop. Indien iemand naar mijn stem hoort en de deur opent, Ik zal bij hem binnenkomen en maaltijd met hem houden en hij met Mij.”

Bijbelleessuggestie:
Openbaring 3:14-22

Om over na te denken / gespreksvraag:
1. Hoe ervaar ik Gods nabijheid?
2. Welke lessen leerde ik in het luisteren naar God?

Groei 2005-1

Auteur : Marleen Ramaker

Marleen Ramaker coördineert de redactie van Groei en ontwikkelde diverse toerustingsmaterialen en boeken zoals o.m. Leven in harmonie met God, jezelf en de ander. Wie mag ik zijn en worden? en Elke dag opnieuw.

De informatie op deze pagina is afkomstig uit het tijdschrift "Groei".
U kunt deze informatie online vinden op http://www.groei.org
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
Stichting Proclama
Postbus 271
3940 AG Doorn
Telefoon 0343 - 449 419
Fax 0343 - 449 418
Email : redactie@groei.org

Bezoekadres: "Het Berghuys"
Bergweg 1
3941 RA Doorn
(alleen na afspraak)