Unieke omgang met God Pablo Martinez

Enkele gedachten over geestelijke beleving

We zijn allemaal heel verschillend van elkaar. Het samenkomen van genetische en biografische factoren en omstandigheden maken elk individu tot een klein universum dat zeer verschilt van alle anderen.

Dit wordt zichtbaar in de wijze waarop we ons geloof begrijpen en beleven. Deze verschillen kunnen soms zo enorm groot zijn dat we recht tegenover elkaar staan, zelfs in geestelijke dingen. Onze menselijke neiging is om gedragspatronen en temperamenten af te wijzen die anders zijn dan die van onszelf. Van nature kunnen we nogal star en intolerant zijn; we benaderen onze naaste vanuit een gerechtelijke manier van denken en willen die anderen, zonder dat we ons daarvan bewust zijn, tot een kopie van onszelf maken.

Geloofstypen
Het is zo belangrijk dat we begrijpen dat veel van deze verschillen niet voortkomen uit een groter of kleiner geloof, maar het gevolg zijn van hoe we in elkaar zitten. God heeft het ‘intuïtieve type’ een enorme capaciteit gegeven voor mystiek. Dit type moet dan niet het ‘waarnemingstype’ veroordelen als oppervlakkig en simplistisch vanwege kortere en spontanere gebeden. Het ‘waarnemingstype’ moet het ‘intuïtieve type’ er niet van beschuldigen dat hij altijd met zijn hoofd in de wolken loopt. Het ‘denktype’ moet niet klagen dat het ‘gevoelstype’ hypergevoelig is, alleen maar hart heeft en geen hoofd. Het ‘gevoelstype’ moet het ‘denktype’ niet als koud-intellectueel verwerpen. We zouden zo door kunnen gaan met onze lijst van beschuldigingen, die helaas niet ongewoon zijn onder gelovigen.

We verschillen van elkaar en moeten elkaar respecteren. Vanuit het gezichtspunt van de temperamenten gezien, is geen vorm van spiritualiteit superieur over een andere. Niemand heeft het monopolie op gebed! De gemeente is een lichaam dat bestaat uit vele dimensies, met veel variaties tussen haar leden. Een van deze verschillen is die van de temperamenten. De eenheid van de gemeente is niet afhankelijk van de gelijkvormigheid van haar leden. We moeten de woorden van C.S. Lewis in gedachten houden, die ons aanspoorde tot verdraagzaamheid binnen de christelijke kerk. Hij beschrijft het christendom als ‘een hal van waaruit vele deuren zich openen naar verschillende kamers (…). Als je in je eigen kamer bent aangekomen, wees dan vriendelijk voor hen die andere deuren gekozen hebben, en voor hen die nog in de hal staan’.

Gemeente als lichaam
Wat waar is voor individuen is in zekere mate ook waar voor gemeenten en denominaties. Sommige gemeenten zijn ‘denkkerken’ terwijl andere ‘gevoels-’ of ‘waarnemingskerken’ zijn. De ideale gemeente, die volmaakt gebalanceerd is in al zijn functies, bestaat niet, omdat elke gemeente een spiegel is van haar leden. Daarom behoren we elkaar te aanvaarden, elkaar te verrijken, elkaar te helpen en het minst ontwikkelde deel in onze eigen gemeente te oefenen. De metafoor van de gemeente als lichaam heeft diepe betekenis en weerspiegelt de kenmerken die essentieel zijn voor het functioneren van het lichaam: eenheid, balans en verscheidenheid. Eigenlijk verbazend als je tot de ontdekking komt dat dit precies de manier is waarop de Drie-eenheid werkt. Hoeveel problemen en verdriet zouden mogelijk voorkomen kunnen worden, als de kerk geleerd zou hebben dat verdeeldheid, extremisme en onverdraagzaamheid favoriete instrumenten van de duivel zijn om het lichaam kapot te maken?

Zelfaanvaarding
Ieder temperament heeft zijn goede en zijn slechte kant. Veel gelovigen willen graag anders zijn dan ze nu zijn. Ze vergelijken zichzelf met hun broeders en zusters in de gemeente of met hun eigen familieleden en ze zijn jaloers op de persoonlijkheid van anderen. We moeten in gedachten houden dat Jezus het temperament van de discipelen niet veranderde nadat Hij hen geroepen had, zelfs niet na Pinksteren. Zoals ik al eerder heb gezegd, Petrus was bijvoorbeeld nog steeds spontaan en impulsief, het prototype van het ‘waarnemingstype’; de heilige Geest veranderde zijn fundamentele temperament niet, maar Hij polijstte en vormde het. Na Pinksteren heeft Petrus geen oren meer afgehakt, maar is hij niet gestopt om spontaan en direct te zijn. De zwakheden van ons temperament kunnen door de heilige Geest beheerst worden zodat het ons niet tot zonde brengt. Maar het zou nutteloos zijn om een drastische verandering in iemands genetische samenstelling te verwachten.
Zoals we gezien hebben, is het ene temperament niet beter dan het andere. Alle hebben bewonderenswaardige kenmerken als je ze vanuit goddelijk perspectief bekijkt. De Heer kan ieder van ons gebruiken zoals we zijn, met al onze deugden en gebreken, en Hij gebruikt ons niet zozeer ondanks onze zwakheden maar veeleer door onze zwakheden. De woorden van de Heer voor de apostel Paulus, zoals in 2 Corinthiërs 2:9 staat, zijn beslissend: “Mijn genade is u genoeg, want de kracht openbaart zich eerst ten volle in zwakheid.” Dit is Gods antwoord op het intense verlangen van Paulus verlost te worden van zijn doorn in het vlees. Als God ons aanvaardt zoals we zijn, waarom kunnen we dan onszelf niet aanvaarden? We moeten leren omgaan met de beperkingen die ons temperament oplegt aan ons geloofsleven in het algemeen en ons gebed in het bijzonder, behalve wanneer er sprake is van zonde. Ons temperament is niet onze vijand, maar onze bondgenoot. We hoeven ons temperament niet fijn te vinden, maar we moeten wel door ons temperament heen werken tot eer van God in ons leven.

Om  over na te denken/gespreksvraag:
In Romeinen 14:4 en 5 staat: “Wie zijt gij, dat gij eens anders knecht oordeelt? Of hij staat of valt, gaat zijn eigen heer aan. Maar hij zal staande blijven, want de Here is bij machte hem vast te doen staan (…) ieder zij voor zijn eigen besef ten volle overtuigd.”  Bepaalt dit mijn  houding ten opzichte van anderen?

Groei 2004-4

Auteur : Pablo Martinez
Pablo Martinez schreef ‘Gebedsleven’. Een bijzonder verhelderend boek over aspecten van het persoonlijk gebedsleven.

De informatie op deze pagina is afkomstig uit het tijdschrift "Groei".
U kunt deze informatie online vinden op http://www.groei.org
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
Stichting Proclama
Postbus 271
3940 AG Doorn
Telefoon 0343 - 449 419
Fax 0343 - 449 418
Email : redactie@groei.org

Bezoekadres: "Het Berghuys"
Bergweg 1
3941 RA Doorn
(alleen na afspraak)