Leven in verbondenheid Larry Crabb

Jezus kwam om het contact tussen mens en God weer mogelijk te maken. Om een weg van herstel te geven in onze relatie tot God en elkaar. Maar in de praktijk blijkt dat dit herstel vaak heel kwetsbaar is. We lopen vast in onderlinge verschillen. In elkaars vaak onvolwassen, op onszelf gerichte denken en handelen. Toch roept God in de bijbel op tot liefde voor hem en elkaar. Hij wil dat we in verbondenheid met elkaar leren leven. In waarheid en liefde.

Larry Crabb schrijft in zijn boek ‘Verbondenheid’ over de oproep om in verbondenheid met God en elkaar te leven. De kracht van verbondenheid wordt ervaren wanneer mensen er voor elkaar willen zijn. Wanneer liefde en zorg gegeven en ontvangen worden. Het wordt dan een genezende kracht.
Citaat: “Degene die ontvangt, ervaart de vreugde van genezing. Degene die geeft, leert de nog grotere vreugde kennen gebruikt te worden om te genezen. Er is iets goeds in het hart van ieder van Gods kinderen dat krachtiger is dan al het slechte. Het is er, en wacht om vrij te komen.”
De auteur gelooft dat christenen onderling voor elkaar tot bron van zegen kunnen zijn, waardoor de gemeenschap van gelovigen meer weerbaar haar plaats in deze wereld kan innemen. Crabb stelt dat christenen “over bronnen beschikken die, als ze aangeboord zouden worden, gebroken harten kunnen genezen, de schade van een achtergrond van misbruik kunnen helpen te boven komen, mensen die depressief zijn kunnen helpen weer moed te vatten, eenzamen kunnen stimuleren contacten te zoeken, ontmoedigde kinderen en tieners van nieuwe levenskracht kunnen voorzien, en hoop brengen in de levens van tallozen die zich verworpen, eenzaam en nutteloos voelen.”

Eén lichaam
In Efeziërs 4:16 lezen we dat de kerk een “welsluitend geheel en bijeengehouden door de dienst van al zijn geledingen” is. Wat betekent het wanneer in ons leven dingen vastlopen? Crabb: “Wat zou het betekenen om een strijd aan te gaan voor iemands ziel door je met hem te verbinden? Wat kan verbondenheid uitrichten in gevallen van seksueel misbruik, panische angstaanvallen, dwangmatige diefstal of eetstoornissen? Ligt er echte en effectieve kracht in normale menselijke verhoudingen?” (14,15). Velen van ons hebben wonden opgelopen en voelen zich vervreemd van zichzelf en hun omgeving. Juist dan kan een gemeenschap veel schenken: herkenning, bemoediging, heling en ‘voeding’ in de vorm van aandacht, aanvaarding en sturing. “Wat onze moderne beschaving het meest nodig heeft, is de ontwikkeling van gemeenschappen - ware gemeenschappen waar het hart van God is, waar de nederigen en de wijzen anderen voorgaan, waar tobbers vol vertrouwen de arm van sterkeren kunnen nemen en zo samen verder hun weg zoeken.”

Persoonlijke voorbereiding
Wanneer het ons verlangen is dat God door ons heen kan werken, moeten we allereerst eerlijk in onze relatie tot hem durven zijn. In hoeverre erkennen we dat verandering het gevolg is van de wezenlijke ontmoeting met de Levende? Citaat: “De kern van wat Hij doet om ons te helpen veranderen, is zichzelf aan ons openbaren, ons iets laten proeven van wie Hij werkelijk is en zijn leven in ons uitstorten. Een doorslaggevend element daarbij is, dat Hij ons plaatst in een gemeenschap van mensen die zo op hem lijken, dat we hem zonder meer begrijpen kunnen. Als dat inderdaad zo is, als het intens ervaren van wie God is door anderen komt, dan speelt verbondenheid een vitale, onontbeerlijke, krachtige rol als het erom gaat de belangrijkste zaken van de ziel te raken, de zaken die ten grondslag liggen aan al onze persoonlijke, emotionele en psychische problemen.”

“Het effectiefste wat we doen kunnen om iemand te helpen veranderen, is hem overvloedig te laten proeven van Gods ongelooflijke goedheid in het Nieuwe Verbond. Hij kijkt vol vreugde naar ons, met ogen die achter de puinhopen iets goeds zien, met een hart dat opgewonden klopt over wie we zijn en wie we zullen worden. Soms brengt Hij dat aan het licht waarvan we overtuigd waren dat het hem vol walging zou doen afwenden, met het doel ons te doen verbazen over zijn genade. Dat is verbinden. Als we ons zo verbinden, kan dat de levens van mensen veranderen.”

Kern van verbondenheid
Het feit dat Jezus ons aanvaardt met al onze onvolkomenheden, en ons voor ogen houdt wie we kunnen worden wanneer we ons aan hem toevertrouwen, maakt dat we ook elkaar tegemoet kunnen komen. Hij had lief en heeft lief, en verheugt zich over dat wat zijn Geest kan uitwerken. Weten en voelen we ons zo bemind? En communiceren wij deze gezindheid - in naam van God - ook aan anderen?
Willen we zoeken naar het goede in de ander? Het vraagt om een klimaat van bevestiging én een verlangen om op te bouwen en te corrigeren. De bereidheid om ontdekt te worden aan onze tekorten, fouten, verwondingen en onze schuld, is pas in een klimaat van bevestigende liefde en verbondenheid mogelijk. Confronterende liefde kan dan een bevrijdende daad zijn en inzicht geven. Mensen proeven dan het doel: elkaar helpen om in verbondenheid te blijven met God en elkaar. Het gaat dan om de confrontatie met het lelijke van het kwaad in ons hart én om zicht te houden op de mildheid en vergeving van de Here God. Dit kan samen gaan. Verbondenheid is dan om in alle eerlijkheid, moeite, falen en wanhoop bespreekbaar te maken, en in liefde elkaar te aanvaarden als mensen die samen op weg zijn. Zo mag je als mensen herstellen van verwonding, verwarring en desillusie.

Zwak durven zijn
Wanneer we onszelf durven zijn in onze ontmoeting met anderen, dan gaat daar kracht van uit. Het geeft een gevoel van een ware ontmoeting. Citaat: “Ik ben gaan geloven dat de wortel van al onze persoonlijke en emotionele problemen gelegen is in een gebrek aan gezamenlijkheid, het onvermogen om te verbinden dat ons ervan weerhoudt leven te ontvangen en verhindert dat het leven in ons overloopt naar de ander toe. En dus denk ik dat de zekerste weg naar het overwinnen van problemen, die is van het herstellen van de verbondenheid met God en met de gemeenschap. Maar herstel van verbondenheid op het hoogste niveau van heilzaamheid, is geen eenvoudige zaak. In onze snelle oplossingsgerichte cultuur is het een zeldzaamheid.”
“Krachtige personen geloven in verandering van mensen omdat ze geloven dat het goede dat diep in ieder wedergeboren hart woont, in potentie sterker is dan al het slechte. Krachtige mensen gaan de uitdaging aan om het leven van God in anderen te herkennen, te voeden en vrij te maken door zich met hen te verbinden.”

Ons ‘zijn’ bepalend
Willen we in verbondenheid met anderen leven, dan moeten we alert zijn op onze niet-verbondenheid, op een verhullend leven waarbij we als mens zoveel mogelijk ‘buiten schot’ willen blijven. Niet-verbondenheid, vervreemding is “de toestand waarin ons diepste wezen verbonden is met niemand, waarin we ten diepste niet gekend worden en daarom noch de spanning kennen van het geloofd worden noch de vreugde van het liefhebben of liefgehad worden. Vervreemde mensen zijn zich vaak niet bewust van de leegten in hun ziel die ernaar hunkeren gevuld te worden. Ze zien minder belangrijke dingen vaak voor het belangrijkst en nemen genoegen met populariteit, succes en intensieve maar oppervlakkige relaties.”

Visie
Zoals de drie-enig God verbondenheid ervaart, zo wil Hij ons leven en onze relaties levend maken. God wil ons onderwijzen in een geest van verbondenheid. De vraag is of wij anderen willen bezien vanuit zijn ogen. Willen we mensen zien als personen in wie God zijn genade wil uitwerken?
“Iets krachtigs in het hart van iedere gelovige kan uitgestort worden om iets goeds te raken dat door Gods genade in het leven van iedere christen wacht om vrij gemaakt te worden.”
En met ‘krachtig’ bedoelt Crabb de invloed van het nieuwe leven van Jezus in de gelovige. Het werk van zijn Geest, dat door de gelovigen heen, anderen wil aanraken.
Het goede komt vrij wanneer we het verkeerde willen loslaten, zoals bijvoorbeeld wantrouwen, een kritische geest en jaloezie, en gaan geloven in dat wat God kan doen.

Barrières voor verbondenheid
Belemmeringen in het zoeken naar de verbondenheid kunnen ontstaan als je zonder Christus leeft. Dit is een leven zonder de kracht van Christus met de ontkenning van Gods vijand. De bijbel roept ons op om ons denken te onderwerpen aan Gods hart en wil en te erkennen dat onze eigen energie ontoereikend is. We hebben met een vijand en onze zondige natuur te maken die om een krachtige en waakzame instelling vragen. Een alerte houding waarbij we alles wat afhankelijkheid van God in de weg staat, afwijzen. Wij mogen elkaar als gemeenschap hierin aanmoedigen en ondersteunen. Ter afronding nog een citaat: “We zijn in een cultuur aangeland waarin we gevraagd hebben of therapeuten de taak willen overnemen die van oudsher werd vervuld door priesters, een functie die eigenlijk toebehoort aan wat de bijbel oudsten noemt. Mensen die kunnen luisteren omdat ze de moed hebben gehad naar hun eigen hart te luisteren en onder ogen te zien wat er niet deugt en het werk van de Geest te onderscheiden, die krachtig kunnen spreken in het leven van anderen omdat ze Christus krachtig horen spreken in hun eigen leven. (…) Onze innerlijke strijd is geen gemeenschappelijke strijd meer. Godsdienst, zo horen we, is een persoonlijke zaak tussen God en ons waar anderen buiten gehouden worden.”
We zijn niet bestemd voor het isolement, we mogen met elkaar het goede zoeken, door de strijd heen gaan en groeien in herstel, weerbaarheid en kracht.

Bijbelleessuggestie:
Galaten 6:1-10

Om over na te denken/ gespreksvraag:
Noem voorbeelden van leven in verbondenheid uit eigen leven en ga na welke barrières je in de praktijk vaak meemaakt. Wat kan je eigen aandeel zijn om deze af te breken?

Groei 2004-4

De informatie op deze pagina is afkomstig uit het tijdschrift "Groei".
U kunt deze informatie online vinden op http://www.groei.org
Voor meer informatie kunt u contact opnemen met:
Stichting Proclama
Postbus 271
3940 AG Doorn
Telefoon 0343 - 449 419
Fax 0343 - 449 418
Email : redactie@groei.org

Bezoekadres: "Het Berghuys"
Bergweg 1
3941 RA Doorn
(alleen na afspraak)