 | WAT HOUDT VERWERKEN VAN MOEITE EN VERDRIET IN? Wanneer we met verdriet in aanraking komen laat dit altijd moeilijke herinneringen en littekens na. Gevoelens die we vaak niet onder ogen willen zien maar die steeds weer kunnen opvlammen. Ergens zitten ze opgeslagen in ons brein. |
Soms kunnen moeilijke gevoelens ons ook in dromen en nachtmerries achtervolgen. Hoe kunnen we hiermee leren omgaan?
Erkenning en aanvaarding
Allereerst vraagt het de erkenning van moeilijke gevoelens, van strijd en verdriet. Het willen voelen is niet makkelijk want het betekent dat we dan een eerlijke confrontatie met allerlei emoties niet uit de weg gaan. Bijvoorbeeld een gevoel van vernedering en van boosheid, of van falen met alle schuldgevoelens die daarbij horen. Maar alleen erkenning kan tot geleidelijke verwerking leiden. Tot nieuwe oriëntatie en nieuwe stappen. Tot nieuwe moed en spankracht.
Het woord ‘verwerken’ vraagt vaak om vertaling. Bijvoorbeeld: verder leven met breuklijnen, of verder leven met moeilijke herinneringen. Dan doen we recht aan de moeite die we onder ogen moeten zien – en waarvan bepaalde gevolgen altijd een stempel op ons leven zullen drukken – maar ook aan de belofte van herstel en een nieuwe toekomst.
Vertrouwen
Naast erkenning en aanvaarding is vertrouwen enorm belangrijk.
Vertrouwen in God die ons wil helpen om niet in het verleden te blijven steken met zijn teleurstelling en moeite, maar die ons wil helpen om weer tot actieve levensaanvaarding te komen. Tot nieuw vertrouwen in de toekomst ongeacht datgene wat plaats vond.
Een voorbeeld: wanneer we in een bergachtig bos rondlopen kom je soms gedeelten met grote stukken rots tegen. Een rotsachtig gebied waarbij door natuurkrachten enorme diepe spleten en breuklijnen gevormd zijn. In die breuklijnen zie je dan soms weer jong groen uitspruiten. Het is te vergelijken met de belofte dat God zelfs in de breuklijnen van ons leven – van het leven – weer nieuw leven kan laten uitspruiten. Maar geloven we dat en kunnen/willen we ons ervoor openstellen? Deze illustratie werd gemaakt na het overlijden van een kind. De belofte van iets nieuws, ondanks een intense diepe breuklijn, gaf troost en vertrouwen in de toekomst.
Gespreksvraag:
Herken ik in mijn leven het belang van erkenning van teleurstelling en moeite, van aanvaarding van de realiteit zoals die nu is, maar ook van vertrouwen in een toekomst? Geloof ik dat God iets nieuws wil geven als ik met Hem de moeite leer verwerken?
Gebed:
Here God, dank U wel dat U mij liefhebt en weet wat allemaal bij mijn leven hoort. Help mij om ‘ja’ tegen mijn leven te zeggen en me uit te strekken naar groei en nieuwe mogelijkheden.
Dank U wel dat U mij in dit proces tijd geeft en in geduld mijn leven wil leiden.
