 | DE SPIRAAL VAN HAAT DOORBROKEN Johann Chrisoph Arnold |
Verzoening zoeken is moeilijk. Toch roept Jezus ons ertoe op. Alleen wanneer wij ons bewust zijn van eigen onvolmaaktheid en noodzaak van vergeving, kan er sprake zijn van een beweging naar de ander toe. Een goed voorbeeld hiervan is het getuigenis van een Afro-Amerikaanse student uit Boston, opgeschreven door Christoph Arnold.
"Ik was zes jaar toen ik geconfronteerd werd met racisme: vanuit de beschermde omgeving van thuis werd ik de wereld ingeduwd, de wereld van een plaatselijke basisschool een eindje verderop. Ik heb maar een maand op deze school gezeten, want daarna kwam er een wet die bepaalde dat ik met de bus naar een school aan de andere kant van de stad moest. Mijn ouders waren daar niet blij mee: ze wilden dat ik naar een school ging waar de mensen me kenden en van me hielden. Mijn ouders hadden een boerderij buiten de stad, dus gingen we verhuizen.
Mijn vader, een veteraan van de burgerrechtenbeweging, bracht me liefde en respect voor alle mensen bij, blank en zwart. Hij probeerde me te leren niet alles in het leven door een raciale bril te zien. Helaas was ik het enige zwarte kind op mijn nieuwe school en hadden veel van de kinderen duidelijk leren haten.
Kinderen kunnen keihard zijn als het om onderlinge verschillen gaat. Ze kunnen met een onschuldige vraag beginnen - 'Waarom ben jij bruin?' - maar lachen je al snel uit en maken je belachelijk. Ze doen dat omdat ze geleerd hebben dat als je anders - niet 'normaal' - bent, er iets mis met je is.
Ik was een vreemde eend in de bijt en die kinderen maakten het me niet gemakkelijk. Eén bijzonder pijnlijk voorval zal ik nooit vergeten: op een dag stelde ik in de bus een van mijn blanke vriendjes voor aan een ander blank kind. Vanaf toen gingen deze jongens altijd bij elkaar zitten en lieten ze mij links liggen.
Later ging ik naar een andere school; tegen de tijd dat ik in de zevende klas zat, waren de rollen volledig omgedraaid. Onze klas was nu helemaal zwart, op één blanke jongen in mijn klas na. Deze jongen, Shawn, was de enige blanke op de hele school. We behandelden hem als een verschoppeling, beschimpten hem met racistische scheldwoorden en mishandelden hem. We reageerden onze haat voor blanke mensen af op hem, al had hij ons niets gedaan. We waren boos.
Shawn stond voor alles wat we van blanken en hun geschiedenis wisten: de vernedering van ons volk, de lynchpartijen, de woedende menigten en de slavenhandel. We reageerden al onze bitterheid en woede op hem af.
Ik heb Shawn nooit mijn excuses kunnen aanbieden. Tegen de tijd dat ik me bewust werd van mijn racisme, hadden onze wegen zich al gescheiden. Maar ik heb God wel gevraagd of Hij me wilde vergeven voor wat ik Shawn had aangedaan, en ik besloot de jongens te vergeven die geen medelijden hadden gehad toen ik het enige zwarte kind was."
Groei 2002-4
U bent nu hier
artikel<
De spiraal van haat doorbroken<
Heeft u vragen of wilt u reageren op de aangeboden informatie ?
Klik dan hier
